Manila Ocean Park

Last June 3, sa request ng anak kong si Sam, nagpunta kami sa Bagong Manila Ocean Park. Sa likod lang ito ng Quirino Grandstand, Luneta Park Manila.

Malaki na nga ang pinagbago ng lugar. Bagamat di pa gaanong tapos ang istraktura, marami nang mga tao ang dumadayo para masaksihan ang mga naggagandahang nilalang ng dagat na ngayo'y nasa park. Di lang ito basta park, may future plan din para sa mga hotel and mall settlement dito.

Sa halagang 400php per head sa adult at 350php sa seniors and children, maituturing na may kamahalan bagama't sulit ang pagbisita sa lugar na ito lalo't underwater enthusiast ka. Talagang nakaka-engganyong matanaw ang mga nilalang ng dagat na ito. Sana nga lang, di sila naaabuso.



Isa pang sayang ay ang nakakadismayang hitsura ng manila bay na nasa likod lang ng park na ito. Makikita mo ang napakaraming lumutung na basura. Senyales ba ito ng maunlad ng bayan o bayang kulang sa disiplina. Hay!

Di bale, nag enjoy naman ng husto ang aking anak at ang aming buong pamilya sa Ocean Park.

See more pics!

Amazing Fireworks Display at MOA

I'm once amazed on how the dark sky of Manila Bay turned out to be a stage of fantastic and colorful lights brought by the World Pyro Olympics held in our country. It was my first time watching it near the venue.



People watching did really enjoy the night. Families, Friends, what an awesome night. For sure, many of us will wait for another year to watch this fantastic exhibitions. Oh, don't worry, 7 months to go and its NEW YEAR once again!

See pics!

My SAM's 1st communion

Before her 8th birthday, my daughter took 2 more catholic sacraments. Confession and Holy Communion.

I took a leave to attend my daughter's 1st communion on May 30, 2008, Friday at St. Joseph Parish Church, Taguig City. Proud to say, she's on the right path. Thru the guidance of my mom, who took care of her in my absents (since i'm working), she guided my only child on defining what is right and wrong.

Oh one more, May was also dedicated to the blessed Virgin Mary, and my daughter took part in the celebration of the Flores de Mayo

I'm one proud Dad!

See more pics!

Guimaras: Island of Promise

Kilala ang Guimaras sa pagiging source ng sweetest mango sa buong mundo. Pero hindi lang pala ito, madami din silang maipagmamalaki gaya ng mga beach fronts nila na ubod ng linis.

Naalala nyo pa ba ang oil spill na tumama malapit sa isla na ito, salamat at wala na!

Sinadya namin ang Guimaras, salamat kay Jho (kasama namin sa work sa Manels) na taga dun. 15 minutes boat ride lang from Iloilo City papuntang pantalan ng Guimaras sa Jordan. Mula doon, nag trike ride kami papunta sa bahay nila. Dun na kami nagpalipas ng gabi.

Umaga na ng tumungo kami sa isang beach front na pag-aari ng pamilya ni Jho. Ika nga, di na namin kailangan pang pumunta sa mga developed na beaches sa area. Maganda ang paligid, ang tanawin. Ang tubig dagat, malinaw. Di ka magsisisi. Talagang nakakapang-relax ang lugar.

Di ko nakalimutang bumili ng manggang Guimaras!

See more pics!

Iloilo: Festivities Capital

45 minutes lang ang flight from Cebu to Iloilo. Kung di gaanong maulap, matatanaw mo lang ang Negros Island before Iloilo. Puro bukirin ang tanawin pababa ng Iloilo Airport. Honga pala, ang Iloilo Airport ang pinakabagong gawang Airport sa bansa. Situated ito sa Sta.Barbara. Mas maganda pa ito kaysa sa NAIA Airport, mas maliit nga lang.

Sa Jaro, Iloilo City kami tumuloy. Bagamat maayos ang panahon, medyo humid din. Masasarap ang pagkain. Recommended ang Lapaz Bachoy ng Iloilo. Di ko rin pinalagpas ang Biscocho. Binisita rin namin ang Nuestra Senora de Candelaria ng Jaro. Dito bininyagan ang isa sa ating mga bayaning si Graciano Lopez Jaena.

Isa sa mga sikat ng festival dito ay ang Dinagyang. Bagamat hindi Enero, pinalad akong makasaksi ng isang performance nito sa SM Iloilo. Sobrang ganda. Sana, makapunta ako na may actual parade na!

See more pics!

The Travel to Cebu by Sea

First time kong nakasakay ng malaking barkong pampasahero. Byaheng Cagayan de Oro papuntang Cebu City. Madami kaming kasabay, palibhasa na-cancel ang mga byahe the other day.

Gabi kami nung magbyahe kaya di ko maiging natanaw ang CDO pag-alis ng barko. Tourist ang kinuha naming ticket sa Cebu Ferries. Wala man kaming kasamang naghatid, nag pretend nalang kami nang makikaway kami sa mga taong naghatid sa mga kamag-anak nila nung paalis na. 10 hours ang byaheng CDO to Cebu.

Since medyo masama ang panahon, pati ang dagat, maalon. Ramdam mo at talagang nakakahilo. Di ko pinalagpas ang pagkakataong umakyat sa deck at mag site seeing kahit gabi. Malalaki ang mga alon, pero bali wala sa malaking barkong nasakyan ko.

5am ako nagising, pinilit kong tumayo para tanawin ang sunrise. Breath taking ang view. At 6am, dumaong na kami.

Cebu, here we come!

See more pics!

Cagayan De Oro: City of Friendship

May 14-16, 2008

Yan ang makikita mo paglapag mo ng Cagayan de Oro Airport. Kakatuwa dahil nasa bundok ang airport nila. Ito ang kabisera ng Misamis Oriental, part ng Northern Mindanao. Nakakaintindi man ako ng bisaya, malamang, maibebenta parin ako dito.

Madami akong napansin sa lugar na ito. Ang mga taxi nila, tinalo pa ang manila. Karamihan, mga bago! Hmm, nakaka-engganyo talagang mag taxi. Ang mga tricycle naman, sinulit ang espasyo para magkasya ang 11 pasahero, kasama na dito ang driver. May ilan na akong nakitang trike na ganito sa bicutan noon, pero dito, ito ang uso. Mura lang ang pamasahe sa mga PUB’s and trike nila compared sa manila. P6.00 lang ang minimum fare.

Matao rin ang kanilang centro, kahit hating gabi, parang Olongapo rin. Nasa Divisoria ang centro! Opps! Di ito ang Divisoria ng Manila, talagang Divisoria ang pangalan ng lugar.

Mga authentic food na famous from:
- Marang, kaso seasonal fruit sya kaya di ako nakabili
- Chedeng (Brand pala ito ng roasted peanut, proudly from CDO)
- Pastel (Bread na may lamang special yema, and also comes with different variety)

Sayang at sarado na ang Davao branch namin, dito na ako sa CDO namili ng mga malong na pambasalubong.

See more pics!

The BORA Experience

BORACAY: A perfect summer destinations for couples and friends. Di namin to pinalagpas. Experience to believe. Totoo nga!



Day 1 (May 2, 2008):

Sa airport palang, ang gugulo na namin. Di halatang excited. Dito nabuo ang bagong depenisyon ng solo. Na delay ng konti ang flight, mga 5 minutes lang naman.

From Kalibo airport, nauna na ang mga sms alumni friends namin ni Mina papunta ng Caticlan habang dumalaw muna kaming dalawa sa grand pa ko sa New Washington, Aklan. Di ko man nasaksihan ang eksenang “taga IYA ako”, nasulit ko naman ang pagdalaw sa mga kamaganakan ko. First time ko sa Barrio nung 3 taon palang ako at ngayon palang nasundan.

Hapon na kami sumunod sa Boracay. Bagamat di ko nagamit ang discount ko bilang half blood aklanon, narating naman namin ang Paraiso ng Boracay ng maayos. Pagdaong panga ng Boracay, nag-alangan pa ako dahil naiksian ako sa byahe ng Bangka mula Caticlan hanggang Bora.

Sa Sanders White kami tumuloy (Station 2). Humabol nalamang kami ni Mina sa Dinner Buffet kasama ang mga alumni friends namin. Nagpa brayed si Mina habang nag bar hopping naman kami nung gabing yon.

Day 2 (May 3, 2008):



Scheduled island hopping namin. May nakuha ng contact sina Apol. Complete package ito, kasama na ang lunch buffet. Nilibot namin ang buong isla ng Bora. Isa sa mga nakita namin ang umanoy bakasyunang bahay ni Manny Pacquiao. Una naming tinigilan ang “reef-reefan: pretending reef pero hindi na”. Dito kami nag snorkelling. Sunod, sa isang beach front na konti lang ang tao. Photo event ito. Puro solo “solo: kumpulang pagpapa-picture, bagong depinisyon”. Picture perfect ng group at breath taking underwater shots (sa pangpang nga lang).

Dahil inabot na kami ng tanghali, tinungo na namin ang aming pagdarausan ng lunch buffet. Sulet ang food. Napagkamalan pa si Sam na waiter ng isa ring customer. Taray phenomenon ang effect ng nasabing pangyayari…Hehehe.

Huli naming tinungo ang Crystal Cove. May mga breath taking sceneries dito at 2 caves. Dun kami naligo.

Buffet nanaman pagdating ng gabi at deretso tulog pagkatapos. Kapagod din kasi. Di ko pala nakakalimutang birthday ng mom ko.





Day 3(May 4, 2008):

Schedule namin maligo at mag relax sa isang private beach owned by Cojuanco’s (ASYA). Thanks kay Athel, we got great deal dito. Maganda ang views, facing Caticlan. Consumable ang package, the food and the amenities including kayaking, snorketing and beach volleyball. Nilibot pa namin ang area, recommended ito sa mga nagha-honeymoon. Hmmp!

Isa isa ang mga boys na nagdive sa isang dive spot don din sa area. Super swabe talaga. Sensya sa mga di tumalon. Ika ni Sam, sup*&*. Dito na kami ng buffet lunch.









ATV (All terrain vehicle) ang kasunod naming activity. First time ko kaya excited. Nag test drive muna kami bago sumabak. Perfect sa practice pero di parin nakaiwas sa accident sa actual. Hahaha, nasugatan lang naman ako sa daliri ng paa after sumemplang kami ni Nick….NickkkkkK! Hehehehe! No worries naman ako besides nalapatan agad ng First Aid. Thanks kay Russel ni Athel and Tin na wife ni Tone.



Na reach namin ang summit ng Mt. Luho. Tanaw namin dito ang buong isla ng bora 360 degrees. Since less than an hour lang yung ATV, nakakabitin talaga.

Nagpa-baba kami sa Station 1 para ma-experience ang very publicized “Jonah Shake”. And the verdict, masarap naman. Try nyo ang Sago!

Another buffet dinner and after nito, drinking galore hanggang mag-umaga sa shore. 4 na bottles ng Tequilla and many more. For sure may nabangenge.



Day 4 (May 5, 2008)

After nang magdamagang inuman, naligo ako sa beach. Mas masarap talagang mag swim ng madaling araw. Namili na kami ni Mina ng mga pampasalubong at naghanda sa pag-uwi. Nakita ko pa yung neighbour namin habang nag-iinternet ako sa isang wifi spot ng station 2.
Hapon na kami umalis ng Bora. Nasita nanaman kami sa Pier. This time, sinabi kong taga Jugas ako. Nakalusot man ako, di pinalagpas ang ilang kasamahan namin. Hirap palang mag-aklanong barok, bagamat nakalusot kami, mga pinsan ko kako kasi sila.

Delay flight nanaman kami though ilang minuto lang naman. 8pm, nasa manila na ulit kami.
Next time, susubukan ko naman ang Siquijor.

See the pics: click here

My 2007 Year End Review

Natapos nanaman ang isang taon sa aking buhay. Taon na punong puno ng karanasan, hitik sa mga kaalamang di matatawaran. Ipinagpapasalamat ko ito ng lubos sa diyos na syang may akda ng aking buhay.

Mga significant na nangyari sa akin sa taong 2007

January: Full Network Administration on Manels Corp
February: Baguio Panagbenga with friends from Manels
March: SMS Alumni Homecoming
April: Recognition day ni Sam
June: Sumali ako sa scandalous Francswiss
June: Birthday ng Sam ko
July: Member,Manels Champion Team, FTI League
August: SMS Foundation day
September: Naakyat ko na rin ang Mt. Pulag
November: Kinasal kami ni Maria Romina Diaz
December: Birthday namin ni Mina

At panalangin ko na sa pagdating ng taong 2008, isang panibagong pag-asa at ibayong sigla para sa aking pamilya at mga taong naka-paligid sa akin.

Happy New Year sa lahat!

10 Days before our BIG Day!

Nakakangarag para sa akin ang 3 linggong nakaraan. Ganito pala kung naghahanda ng event lalo na kung hands-on ka dito. Lahat ng paraan, gagawin mo to make sure na magiging maayos at maganda ang event.

November 24 will be Mina and I's Big Day! Hope sana na smooth na rin ang lahat. To be honest, I'm so excited na for that Big Day to come!

Undas 2007

Ilang araw nalang, sasapit na ang Undas o ang Pista ng mga Santo's kaluluwang namayapa na. Sa panahong ito, karamiha'y abala sa pagsasaayos ng mga pantyon ng mga mahal nila sa buhay. Ginugunita sa 1 hanggang 2 araw ang mga panahong nakapiling nila ang kanilang yumao.

Isa ako sa mga taong gumugunita sa aming yumaong kapamilya. Sa mga di nakakaalam, bago kay Ms. Mina Diaz-Minglana, naging widower na ako ni Mrs. Arlene D. Minglana, ang mommy ni Sam, na sa murang edad na 21, ay binawian ng buhay dahil sa isang masaklap at masakit na aksidente, 5 taon na ang nakakalipas.

Panginoon, nawa'y nasa piling nyo na ang aming mga mahal sa buhay. Nawa'y natatamasa na nila ang buhay sa piling nyo magpa-kailan man.

37 Days to Go!

"Drew, anong feeling mo na lalagay ka na ulit sa tahimik?" Naitanong ng friend kong si Clint na nakasabay ko kanina sa Bus. "Ano kamo? Tingnin mo ba, mamamatay na ako?" (nag-maang maangan pa or nag-tanga tangahan lang...pareho lang naman)". "Ano ka ba Drew, 2nd time mo na yan ah". Ano ako? Tumama sa lotto at pangalawang beses ko na daw. "Bugok ka talaga! Tinatanong pa ba yan!" sabi ko nalang kay Clint.

37 days, konting araw nalang to. Ang lahat ng paghahanda namin, don na matatapos sa ika-37th day.

Ang hirap din talagang maghanda. Documento, mga materyales, gamit, mga tao, lugar, at lahat na ng paghahanda, lalo na ang emosyonal na paghahanda. Ito na ang pinaka-importante.

Sabi ko nga kay Clint, "Eh ikaw, musta na kayong 2. Matagal na rin kayo ah". Di nalang umimik si Clint. Malamang kako, nabato nanaman to ng kutsara o tinidor. (hindi naman kasi nila pinaghandaan talaga ang pag-sasama nila.)

Wish ko maging maayos ang sa amin.......susulat ako sa WISH KO LANG!

The Successful event at Laoag

Last September 18, nag travel ako papuntang Laoag, Ilocos Norte. I'm one of the committee ng company namin for our company promotion na Dare to Win, Reach for your Dreams 3, kung saan, ito ang 2nd monthly draw, for Laoag. Sa Grand Draw, 1 Toyota Avanza at Trip to Hongkong Disney Land ang ibibigay. Guest namin don si Dominic Ochoa.

Byahe palang papunta doon, nagkukulitan na kami ng mga officemate and co-committee ko for the said event. Nariyang nagkabukingan na ng mga sekreto. Tanungang di matapos tapos ang tawanang halos magiba ang sasakyan.



2 beses lang naman kaming pinagtulak ng sasakyan namin, Nagka-trouble kasi ang electrical nito, ang payload nya, naglo-lowbat ang battery ng sasakyan, di na tuloy makapag crank ng maayos. Hay! tulak tuloy kami.

We've set the whole preparation by September 19. Whole day ito. Prepating the stage, the motorcade path, double checking the permits, DTI, all technical, safety and security concerns, tinapos sa araw na yun.

The big day was September 20. Naging maganda naman ang panahon nung nag motorcade were a lot of sponsors participated like Jollibee, Shakeys, Coca cola and marami pang iba. Pero pag dating ng hapon, inulan ang Laoag. Sa buong akala namin, di na titigil ang ulan. (Walang silbi ang pag-aalay ng ilog....hahahaha). Nag move kami hanggang 6PM sa pag-asang titila ang ulan. Sa awa ng diyos, tumila nga at natuloy ang event.



Sinimulan ito ng isang magandang dance performance, then our 1st set of fashion show. Right after that, nag draw na for the winner ng mga prize namin for September.

Turn na after nito si Dominic Ochoa ang pumatok sa masa. Nag perform ng 3 songs then nangulit ng audience. After nya, rumampa ang last set ng fashion show namin then the finale is another dance performance.

As a whole, successful naman yung event. I went back to Manila by 11PM, solo na ako umuwi dahil may meeting ako sa Manila Head Office the next day. Hapit ako. The rest went pa sa Tuguegarao pa for our monthly genmit.

For link to the pictures, click http://picasaweb.google.co.uk/andrew.minglana/20070920LINFS

1 Document to go

Sa wakas, nakuha ko na rin ang Confirmation Document ko last Thursday, September 13, 2007 sa Nuestra Señora de Candelaria, Silang, Cavite. Thanks kay Ate Jho Corro, nai-coordinate na na agad sa Parish yung information kaya madali ko lang nakuha.

Hay! 1 more nail nalang sa coffin to go. Banns nalang sa Parish namin.

Tinininininggggggggggg.....Tinininingggggggggggg... sound of the glasses.

ASMSI @ Mt. Pulag Video uploaded

Click on the image to open the video link!!!

Conquered Mt. Pulag

Natupad din ang matagal kong pinapangarap, ang maakyat ang Mt. Pulag. Highest peek of Luzon rising 2,922 meters above sea level. Wah! Here also registered ang coldest part of the Philippines. It records as low at negative degree celcius.

Together with my schoolmate and friends, we climb Mt. Pulag namely: Apol, Ian, Rhanz, Babes, Binx, Jessie, Edwin, Ross, Chippy, Ethan and Sam with OA's Mike and Marky, MFPI's Chris and Ren




Mt. Pulag is considered the 2nd highest mountain in the Philippines, next to Mt. Apo of Mindanao with only a few meters difference. It is considered as one of the most beautiful National Parks in the Cordillera Area. Mt. Pulag is typically different from the rainforest mountains in the Philippines because of its open area (no trees mountain). It also has its distinct characteristics of changing color on different occasions and season. During the dry season, Mt. Pulag is brown similar to the chocolate Hills of Bohol. During the Rainy Monsoon season, it will vary from light green to rich dark green rolling plains, almost similar to a well maintained golf course. Local People believed that is was, and is a play ground of the gods.

Nahahati ng 3 probinsya ang Mt. Pulag namely Ifugao, Nueva Vizcaya and Benguet.

We scheduled the climb last Septeber 1, 2007. Following the itinerary, we arrive 5:30AM at Baguio via Victory Liner. In the city, we took our breakfast and prepared all our things for the trek. We've ride a jeep going to Bocod, Benguet. We've seen the fascinating Ambuklao Dam. Grabe!



Before tumuloy ng akyat, nag seminar muna kami sa DENR, Ambangeg. Dun palang ulan at lamig na ang naghahalo. We've transfered to another jeep. This time, 4x4 na to endure rough terrain going to Ranger Station.



Finally, after roller coster ride, murmuring of prayers and instense nervousness, we finally arrived at Ranger station. Mike briefed us of what we expect on the Camp and the summit, the trail and the weather. We've started trekking at 2PM after our lunch.

Mahabang lakad at akyat. Ofcourse, nakakalibang kasi malamig at maganda ang tanawin. We've passed Camp 1 then pitch our tents at Camp 2.

Dito na. Kasabay ng lamig at ulan while putting up our tents, inabot na ko ng mala-hypothermiang feeling. Sobra, chill-out talaga, to the extent na namanhid na mga daliri ko sa paa at kamay. By night, we decided na sa Kubo nalang kami magpalipas ng gabi. Gin and Matador helped us fight the antagonizing freeze. Below 10 degrees celcius na raw yun. Wah! Grabe. Sa huli, kami nalang nina Arian and Rhanz ang naiwang gising, sa balitaktakang computer warranty ang dahilan...hay, hanggang sa taas, trabaho parin...Hehehehe.

After a chilling night, we woke up at 6Am, we continued the trek to the summit. Ang sabi, if you've taken pictures without the endemic dwarf bamboos (Yushania niitakayamensis) and Benguet Pines (Pinus insularis), di maniniwalang nag Mt. Pulag ka so we made sure, may souvenier pics kami with that. Sayang, wala nga lang kaming na-encounter na Cloud Rat.



The summit. Thrilling and breath taking talaga. Kahit madalang magpakita araw, overwhelmed parin kami. Finally, we've landed sa highest poing of Luzon. After several picture shots, we descent back to Camp 2. There, we took up our breakfast. By 10am, we've started to descent back to Ranger station. This time, pabilisan na ang balik.




May mga mabilis nakarating, may mga relax lang lumakad, at may mga pinahaba ang lakad...hahahahah!


We've took our lunch sa Ranger station. By the way, all the foods served were prapared by Mikes group, with Marky (Chippy's apple of the eyes) as the chief cook. Swabe ang food. Teriaky, Nilagang Baboy, sushi rolls, bacon and egg with soup (Don't know the number...hahahahah), asado and the best....Buttered Veggies.

Sabi nga, babalik ka parin sa pinanggalingan mo. So we headed back to Baguio, enduring same rough agonizing terrain to Ambangeg.

We've also sited the MFPI and ASMSI project, "Bring books to the Boondocks" were the group in cooperation with the Asian Foundation distributed books for the indigenous brothers and sisters of the Cordilleras.

After arriving at Baguio City, some of us decided to head back then to Manila, some took time to experience night life at Baguio were we enjoy the BEST BAR at Nevada Square... hahahah, thanks Ethan. and some, enjoyed the city till next day.



For link to the pictures, click http://picasaweb.google.co.uk/andrew.minglana/Pulag

It was their 1st time at Mt. Maculot

Mt. Maculot, here I come again!

A week before June 16, 2007, madaming nag backout para sa hiking schedule na to...Hay! ewan ko nalang pero I told them na itutuloy ko ito. Wala nang atrasan. Hehehe! nadala ko ata sila.

Saturday came (June 16, 2007). Finally, natuloy narin.



Manels participants,mga first timers na officemates ko: Loisa Marasigan, Tina Saniego, Eloi Lorenzo, Maryl Aquino with her sister Joy, Bill Plaza, Cynthia of Audit and his boyfriend, Kriz Cardenas, Jenny Chua and former officemates Ferdie of GS and Rucel of E100.

Ofcourse, with the veterans, SMS Alumni Group: Me, Ross Cosio, Binx Jetajobe, Sam, Babes with Randy and my friend, Jhun Addao.




We all met at the Bus station located at Buendia corner Taft Ave. Hmm, late pa nga kami. 3pm na kami nakaalis! We arrive sa Cuenca at 5:30pm kaya nag rent na kami ng jeep to transfer us sa jump off ng Mt. Maculot. We started trekking at 6:30pm. Though hirap ang mga first timer, they did gave their best para maabot ang camp site. They really excerted great effort to fulfill their dream, reaching Mt. Maculots camp, meeting their expectation of what the its beauty awaits them.



At 8:30pm, all participants reached the campsite. Some pitched their tents while some rested. We had cooked our food, fix their things and most important syempre, ang "SOCIAL", we enjoyed so much each other while drinking brandy. (Lupit talaga ni Mamatadorrr!!...Grrr!)

Most of us took their rest while the KULITIW's na di makatulog, abay nangulit na lamang...(Ito na nga siguro ang epekto ni TADOR...hehehe). Di ko lang alam kung naaliw sila sa mga awit naming:

- Hindi kita malilimutan
- My way
- Ugoy ng duyan

...at kung ano ano pang nakakaantig na awit... si Ate Loisa nga, di namin alam kung tumatawang tulog o tulog na tumatawa..ah! ewan ko ba. 3am na kami nakatulog....pagod!



Pagkagising ng umaga, pinuntahan agad namin ang ROCKIES, the forever champion sa sceneries. At di ako binigo ng pagpopromote nito sa mga Manels officemates ko. Really, na impress sila. Iba talaga ang nature. At nakisama pa ang panahon. Galing!


10:30am kami nag trek pababa at dumaan sa bahay ng kaibigan namins si Kuya Apol. Kahit wala sya don, inasikaso kami ng kanyang nanay.

Hay! na-enjoy talaga nila........................ Yun nga lang, masakit ang mga katawan nila! Hehehe!

Uyet uyet!

Kasalanan ko sa Taong Grasa

Di ko na naituloy ubusin ang pagkain ko. Nakaka-depress talaga.....

Dahil sa kawalan ng oras na maghanda ng makakain, niyaya ko si Mina at kapatid nitong si Eric na kumain na lamang sa isang karinderya sa Palengke malapit sa amin. Madalas na kaming kumakain dito lalo't gabing gabi na kami nakakarating sa aming lugar.

Naihanda na sa amin ang aming order, tapsilog at porksilog. Habang kumakain, naikwento ko kay Mina kung kaano ako ka lungkot. Talo kasi kami ng 3 sunod sa Badminton Game, kakalungkot talaga. Hanggang pagkain, dala ko pa.

Habang kumakain, may napansin akong pumwesto sa likod namin, hindi ko na nilingon sa pagaakalang isang customer lang na oorder din ng pagkain. Pero, sa likod ni Mina, biglang bumulalas, "Akin na to....." sabay hablot sa pinggang kinakainan ni Mina.

Hinablot ko rin ang pinggan, sa lakas ng paghablot ko, di na nya nakuhang hablutin pa ulit. Balak ko pa sanang bigwasan dahil sa pagaakala ko, ipapalo sa ulo ni Mina ang plato. Saka ko napagtantong TAONG GRASA pala iyon, ang nais lang ay makakain. Lumayo sya unti unti habang sumasambit... "Kakain...kakain.." hanggang sa lumayo.

Sa pagkakataong iyon, lalo akong nanlumo. Hindi ko alam kung magagalit ako sa may-ari ng karinderya, magagalit ako sa sarili sa ginawa ko, or sobrang awa ko rin sa sarili ko sa pagkakataong makatulong sa nangangailangan. Tuluyan na akong nawalan ng gana. Pilit kong nililingon ang Taong Grasa pero di ko na matanaw. Parang binuhusan ako ng malamig na tubig, nagkubli ang liwanag.

Natural daw ang nararamdaman ko, wika ni Mina. Umabot sa puntong galit na galit ako tapos biglang naghina, sa kadahilanang gaya ng naranasan ko. Pinakalma na lamang nya ako.

Umasa pa akong sana'y bumalik ang Taong Grasa, sa pagkakataon sanang iyon, pakakainin ko sya pero malamang, nanaig din ang takot sa kanya na laong nakakapagpa konsensya sa akin hanggang ngayon.

Sarap at Hirap ng Comelec Board of Election Canvassers

Nung Sabado, May 12, 2007 ko lang nalaman na confirmed member na ako ng BEI sa Upper Bicutan, bilang Poll Clerk. Hmm, sa wakas, mararanasan ko na ring maging member ng board of canvassers. Madami ng nag-didiscourage sa akin, baka pagsisihan ko raw. Bahala sila sa buhay nila, minsan lang sa 3 taon ang pagkakataong ito, palalagpasin ko pa.

Linggo, May 13, 2007, 10AM palang, nasa munisipyo na ako ng Taguig, para ma-meet ang aking chairman, at partner kong 3rd member. Kinuha na rin namin ang mga election paraphernalia. Umulat umaraw, sobrang haba ng pila, dis-organized na paraan ng distribution and nag-uunahang mga tao. Yan ang dinanas ko, preparation palang, from 10AM to 6PM. Kinailangan pa naming tumuloy sa school para ihanda ang roon namin. Finally, we finished everything for the preparation at 9:00PM.

Pag-uwi sa bahay, tumulong pa ako sa tita kong campaign manager ng buong barangay. Di biro ang trabaho nya, dominant group pa naman. Hay. Parang gusto ko na ngang mag-backout.

Lunes, May 14, 2007, 4AM ang call time ng group namin sa munisipyo ng taguig para kunin ang ballot box, kaya 3:30AM palang, nandon na ako. Ganon pala, kailangan pang may escort from PNP, hanggang sa school, kasama namin. 7:00AM kami nag start. Mahirap pala pag newbie ka. Nangangapa pa ako ng gagawin. Buti nalang, OK yung mga kasama ko. Tinuruan ako ng gagawin at very cooperative ang mga voters. We even did a system were we segregated yung logbook ng males and females for us para madaling ma-quantify sila. We closed the voting process at 3:00PM

During the counting, dun na. Todo pala talaga ang bantay ng mga Poll watchers. Good for those bets nila. Sa halagang *(&*&(*, halos makipag-patayan sila pag may technical problems na di namin nako-consider. Pero in general, peaceful naman ang nangyaring canvassing. Pag nag-explain mo naman, pakikinggan ka. There was once na they had questioned us why we did rules stray vote yung isang konsehal, and we did explain the technical side why we did not consider. Yung group manager pa ang humarap. Ika nga, kung magpapadaig ka rin sa kanila, dudurugin ka ng mga tanong nila. Unahan mo na ng tama....

May 15, 2007, 1AM na natapos ang canvassing sa precinct namin, at tuloy dinala sa munisipyo. As usual, may escort parin kaming PNP. Pero ito, mabilis namin na-turn-over ung ballot box pero ang paraphernalia, wow it took us 4 hours sa pila. Suko na ang katawan namin. Worst pila talaga ito. At madami pang walang disiplinang sumisingit sa pila. Buti ang walang away na nangyari.

7:30AM na ako nakauwi na bahay. Lupaypay. Ang maganda, feel fulfilled ka naman. Atleast, naranasan kong maging comelec member, nagawa namin maging mapayapa ang electoral process sa amin, at may money pa worth ..&*&(*(()...Hehehehe

Di ko tuloy alam kung ipapa LAMINATE ko tong perang nakuha ko...

Gabi ni Ginoong Snatcher

Boss, nawalan ka ba ng cellphone? Kulay itim ba? Sony Ericsson T610 ba? "Oo", bulalas ng naalimpungatang kasama kong pasahero ng Ordinary Bus kagabi bound to Bicutan / Sucat / Alabang. Walang nagawa ang mama kundi magpasalamat at di sya sinaksak. Salamat din at di na-holdup yung buong BUS na sinakyan namin ni Mina kagabi pauwi.

Binabagtas namin ang kahabaan ng Edsa. Magkatabi pa sila sa upuan. Napansin ko pang tinabig pa nya ang kawawang biktima pero di man lang nag-react. Ang akala ko tuloy, magkasama sila. Pag-lagpas lang ng Edsa Ayala, napansin ko ng may sinesenyas yung katabi nyang mama sa bandang likod. Kinutuban na akong sindikato yung mama, at kasama nya yung katabi rin nya.

Pagsapit ng Edsa Mantrade, tumayo na yung mama, inaantabayanan ko na si Mina, sabay kapa sa cellphone at wallet ko. Napansin kong may hawak na cellphone ang mama na nakatagong bahagya sa jacket nya. Nagkatinginan pa kami sabay lakad papuntang estribo. Dun na bumaba ang mama, kasabay yung sinenyasan nya. Di parin ako mapakali kaya habang umaarangkada na ang bus, pilit kong ginising ang mama. "Boss, nawalan ka ba ng cellphone? Kinapa na ng naalimpungatang mama ang pants nya. Kapansin pansin na may hiwa rin ang pants nya. "Oo, wala na nga ang cellphone ko.". "Itim ba? T610 ba?" "Oo", ika ng mama. Saka nalang nakisimpatiya ang iba pang pasaherong kasama namin.

Mag-ingat sana tayo sa lahat ng oras. Maaaring buhay na natin ang mabibitin sa alanganin.

Higit sa lahat, nawa'y mawala na kundi may mabawasan ang mga krimeng gaya ng nasaksihan ko kagabi.